Sander en Ariane's Reisblog

Schildpadden kijken op Galibi

We vertrokken gisterochtend om kwart voor acht in een busje voor 7 personen, we waren met z’n 9en. De dik 2 uur durende rit richting de oostgrens van Suriname was dus erg krap. Maar met een flinke portie vrolijke muziek zijn we heelhuids aangekomen in Albina. In dit kleine plaatsje aan de Marorivier hebben we lekker gegeten en zijn we  een beetje bijgekomen voordat we voor de tweede helft van de reis in een boot stapten. We zaten heerlijk in de zon, haren wapperend in de wind, te geneieten van de boottocht toen we in de verte een dreigende lucht zagen. We kregen gelijk de mededeling dat we onze zwemvesten aan moesten trekken en meteen kwamen ook de regenjassen te voorschijn. En terecht wat het begon me een partij te regenen… daar is Nederland niks mee. En de opspattende golven hielpen trouwens ook niet echt mee.
We kwamen dan ook tot de draad doorweekt aan op het strand waar we een huisje gehuurd hadden. Op dat moment was het echter weer droog en toen we een stukje gingen lopen was alles weer goed: we zagen bij licht een enoreme lederschidpad die net haar eitjes op het strand ging leggen. Deze beesten komen meestal pas ’s avonds aan land dus we hadden geluk. Eerst groef ze zorgvuldig een gat van een armlengte diep om daar vervolgens zo’n 90 eitjes in te leggen en het ‘nest’ dan met de grootst mogelijke zorg af te dekken. Het afdekken is een langdurig proces waarbij een groot stuk van het strand wordt omgewoeld om zo de ware plek van het ‘nest’ te verdoezelen. ’s Avonds zijn we nog een keer het srand op geweest en toen zagen we nog twee lederschildpadden en ndrie soepschildpadden. En toe we bijna weer bij het huisje waren werd de avond bekroond met een kleintje dat net het ei uit kwam en zijn weg richting de zee zocht.
Vandaag hebben we de hele weg weer terug afgelegd maar nu werden we niet opgeschrikt door een bui. We hebben in het indianendorp Galibi nog wel de locale zoo bezocht (je kon je diersoorten op twee handen tellen). Dit was wel een super leuke ervaring. De zoo werd gerund door een bekeerde stroper die nu jonge dieren een woonplek biedt om ze later weer in het wild te kunnen uitzetten.