Brownsberg
Ik tik dit bericht liggend in mijn hangmat, nog uitgeput van een lang en heerlijk, maar ook zwaar weekend. Het was weer een mooie beleving met relaxte en zware momenten, maar ik heb van elke minuut genoten. Kortom een heerlijk weekend gehad en morgen weer fris aan het werk. De laatste week alweer, niet te geloven dat ik er al weer5 weken en 2 dagen op heb zitten. De tijd vliegt als je het leuk hebt.
We begonnen het weekend om 8 uur ‘sochtends toen mijn wekker me uit een diepe slaap rukte. Na de laatste spullen te hebben ingepakt en een huisgenoot 5 minuten voor vertrek uit haar bed te hebben gerammeld gingen we dan weg. Na een uurtje rijden kregen we heerlijke broodjes als ontbijt en genoten we van een iets wat te sterk kopje koffie. Hierna volgden nog 3,5 uur swingend in de Jeep over een heerlijke modderweg naar de Brownsberg, en omhoog naar het platesu waar we zouden overnachten. Toen we er waren genoten we even snel van het uitzicht en na onze wandelschoenen aangedaan te hebben vertrokken we voor een 4 uur durende wandeling door het bos, met als hoogtepunt de Leo Val en de Irene Val. De Leo Val is een iets kleinere waterval dan de Irene Val maar je kunt er een heerlijke douche nemen en tevens je schouders laten masseren door het naar beneden kletterende water. De Irene Val is een stuk verder lopen/dalen, maar we hadden nog energie dus besloten die ook te bezoeken. Het was zeker de moeite alleen de terugweg omhoor was redelijk afzien, maar wel erg leuk.
Toen we weer boven kwamen stond er een lekkere maaltijd op ons te wachten. Na een lekkere koude douche en een dutje maakten we een lekker groot kampvuur en onder het genot van een drankje en een muziekje brachten we de avond in erg ‘gezellige’ toestand door. We besloten dan ook om de wekker om 6 uur te zetten om van een onvergetelijke zonsopgang te genieten, waarna we weer lekker in onze hangmat kropen om nog een paar uurtjes te tukken.
De tweede dag bestond dus uit vroeg opstaan, even slapen en daarna nog een wandeling naar het topje van de Brownsbesg, het Mazaroni plateau, waar we een geweldig uitzicht over het Brokopondo stuwmeer hadden. Na met de Jeep de berg weer te zijn afgereden bezochten we ook de stuwdam bij het Brokopondo meer en een dorpje aan de voet van de dam. In 1960 was hier nog oerwoud en werd gestart met de bouw van de stuwdam en vanaf 1964 wordt via de energiecentara in deze dam heel Suriname van stroom voorzien. Om dit meer, met de oppervlakte vergelijkbaar met de provincie Utrecht, te laten ontstaan werd gewoon een deel van de oerwoud onder water gezet, waarbij 7 dorpen waar bosnegers woonden moesten verhuizen.
Groetjes uit warm Suriname vanuit mijn heerlijke hangmat.
-
anja
-
Hester
-
http://intensedebate.com/profiles/sendar Sander
Jakarta Time











