May
12
2010
Het St. Vincentius ziekenhuis ligt in het centrum van Paramaribo, vijf minuten fietsen van mijn kamer. Het ziekenhuis zou het duurste van suriname zijn en als je op de site kijkt: http://www.svzsuriname.org/ kun je je dat wel voorstellen als je ervanuitgaat dat die foto het ziekenhuis is. Zo ziet het er dus NIET uit. Ik heb nog geen beeldmateriaal maar dat ga ik zeker proberen te maken zodat jullie een reeel beeld krijgen van waar ik mijn dagen doorbreng.
Ik was op zondag, toen het even droog was, al even langs het ziekenhuis gefietst om te kijken waar ik moest zijn, en toen vroeg ik me al af of ik wel goed zat, maar volgens het bord boven de deur zat ik toch echt goed. Maandag was mijn eerste dag en ik moest om 8.00 uur beginnen. Ik was uiteraard al om 6.00 uur wakker van de zenuwen en mijn huisgenoten die om 7.00 moeten beginnen. Maar om kwart voor acht stond ik dus op de stoep en na mijn fiets weggezet te hebben liep ik naar de portier om te vragen waar ik moest zijn. Toen ik binnenstapte had ik het al door: dis was ANDERS dan verwacht. Ik had wel verwacht dat de spullen hier ouder zouden zijn en de omgangsvormen wat anders waren, maar een beetje had ik wel gehoopt op airco. Het ziekenhuis, en ook de kinderafdeling, bestaat uit gangen in de open lucht en zalen waar de kinderen liggen met open deuren en ramen en als je geluk hebt een ventilator. Even wennen dus.
Ik moet elke ochtend om kwart voor acht op de kraamafdeling beginnen en daar alle pasgeboren baby’s beoordelen. Ik moet dan kijken of het hartje en de longen goed werken en of er aanwijzingen zijn voor een ziekte als open ruggetje, hazenlip of een syndroom (zoals de bekendste: Down). Als ik hiermee klaar ben ga ik naar de kinderafdeling om samen met de kinderarts in opleiding en de twee ander co-assistenten alle kinderen langs te lopen en te bespreken met de verpleegster. Je moet hier heel goed opletten dat je alle zusters groet en kennis met ze maakt, anders heb je ruzie :p, als ze weten wie je bent zijn de meesten erg behulpzaam. De rest van de dag hou ik me bezig met de kindjes waar ik verantwoordelijk voor ben, nu zijn dat er vijf. Ik moet dan alles bijhouden in de status zoals bloeduitslagen en longfoto’s en zonodig nieuwe aanvragen doen. Als het nodig is overleg ik met de kinderarts in opleiding om dan bijvoorbeeld de medicijnen aan te passen, of meer vocht via het infuus te geven. Ik moet ook alles goed met de zusters afspreken wat we met zo’n kindje gaan doen. Dat waren even in het kort mijn taken; veel werk, en veel zelfstandiger dan in Nederland, maar ik denk dat ik wel echt een stuk zelfstandiger ben als ik eenmaal klaar ben met dit co-schap.
Na twee dagen zie ik het dus zonnig in, en de zon buiten schijnt deze twee dagen ook al weer iets meer.
May
10
2010
Zo dag twee zit er al weer op. Net mijn eerste rotti op dus ik ben goed aan het inburgeren.Vanochtend was ik al om 8 uur uit de veren na een lang nacht met veel korte onderbrekingen. Bij elke auto die langs reed leek ik wel wakker te worden, en ik lag er al in om een uurtje of 8 dus na 12 uur slaap kon ik de dag wel weer in. Ik heb lekker op het overdekte terras een boekje gelezen en toen het even droog was heb ik een rondje door de stad gereden, op mijn kersvers geregelde fiets, om te kijken waar ik morgen moet zijn. De stad is niet klein maar het voelt absoluut niet aan als een stad. Naast de asfaltwegen liggen stroken met rode aarde en alles is erg groen, waardoor het meer een plattelandsgevoel geeft. Misschien dat als ik meer van de ‘stad’ zie, ik het ook echt als een stad ga zien :p
Het huis waar ik terecht ben gekomen is lekker ruimen alles wat je nodig hebt is aanwezig, maar het heeft niet de luxe van thuis. Mijn bed is echter prima dus die is binnen en ik heb 2 leuke huisgenoten en morgen komt er nog een meisje dus gezelschap heb ik ook nog. Verder heb ik internet op mijn kamer dus ik kan jullie veel lastig vallen met nieuwe blogberichten. Ik ben erg benieuwd hoe het in het ziekenhuis is, een beetje eng vind ik het wel, maar we gaan het morgen zien.
May
7
2010
Zo, alles is geregeld. Net ingecheckt en een stoel aan een gangpad gekozen dus het gaat allemaal definitief door. Het visum heb ik een paar weken terug in Amsterdam op moeten halen en ondanks de voorspelde lange rijen liep ik na een dik uur, 40 euro lichter, met een mooi visum op zak weer naar buiten. Het plan was om een meerdere binnenkomstenvisum te nemen maar dat kon alleen als je kon bewijzen dat je het land uit en weer in ging, wat bij mij natuurlijk geen optie was. Ik zal dus waarscheinlijk geen grenzen overgaan als ik eenmaal in Suriname ben, maar volgens mij valt er binnen die grenzen ook genoeg te zien. Sander heeft onlangs ook een ticket geboekt, nog bijna op de verkeerde datum maar dat is goed gekomen, dus de laatste twee weken gaan we samen het oerwoud verkennen en schildpadden kijken op het strand.
Ik ben benieuwd naar de ervaringen die ik op ga doen en al het moois dat ik ga zien. Jullie zullen het allemaal horen.
Mar
25
2010
Helemaal klaar voor de volgende reis hier alvast weer een berichtje. Deze reis zal even wat anders zijn dan Maleisië/Thailand en Zuid-Afrika. Ik ga zoals de meesten wel weten voor mijn co-schap Kindergeneeskunde voor 6 weken in het st. Vincentius ziekenhuis in Paramaribo werken. Het ziekenhuis ligt lekker in het centrum en hemelsbreed nog geen kilometer verder heb ik een kamer gehuurd voor deze 6 weken. Ik zal het huis moeten delen met 3 andere studenten, dus ik hoop hier een aantal goede tips te krijgen over waar ik bijvoorbeeld een fiets kan huren.. Ik heb gewoon internet in huis dus ik kan jullie af en toe updaten over mijn werkzaamheden en ervaringen. Afgelopen week ben ik lekker in de weer geweest om alles te regelen. Mijn ticket had ik al een tijdje geleden geboekt maar de rest stond nog open. Om de kamer te vinden heb ik 1 ½ week druk heen en weer wezen mailen over kamers en studio’s maar het is dan eindelijk gelukt. Verder heb ik nog een beursaanvraag gedaan in het LUMC (alle centjes zijn mooi meegenomen) maar daar kwam nog behoorlijk wat bij kijken: CV, officiële cijferlijst, begroting, projectvoorstel, motivatiebrief, en een officiële verklaring en goedkeuring vanuit het ziekenhuis dat ik wel mocht van de opleiding. Vooral het verkrijgen van de cijferlijst was nog leuk. Ik was daar maandag om de aanvraag te doen, krijg ik te horen dat het een week gaat duren. Een week om een lijst uit te printen en er een stempel op te zetten!!?? Maar gelukkig werkte mijn zielige blik en beloofde de dame achter de balie het die middag nog te regelen. Ik kon de lijst de volgende dag ophalen, maar toen lag hij er niet.. maar gelukkig zat hij gister bij de post dus alles is compleet en morgen lever ik het stapeltje papierwerk in.
Nu alleen nog vaccinaties (morgen) en een visum en dan is alles rond. Inpakken en wegwezen dus, over 6 weken pas maar komt snel dichterbij.
Vluchtschema
Heenvlucht Amsterdam – Paramaribo
za 8 mei 10, Vluchtnummer: KL0713
08:45 Amsterdam (Schiphol, Nederland)
13:10 Paramaribo (J.A. Pengel , Suriname)
Totale reistijd 9h25
Terugvlucht Paramaribo – Amsterdam
do 1 jul 10, Vluchtnummer: KL0714
17:20 Paramaribo (J.A. Pengel , Suriname)
07:15 Amsterdam (Schiphol, Nederland)
Totale reistijd 8h55
May
22
2009
Binnenkort worden de foto’s van onze reis weggehaald. Om de foto’s toch nog te zien kunnen jullie gewoon op de koffie komen. We laten jullie dan old-school de foto’s zien.
May
3
2009
Zo de vakantie zit er alweer bijna op. Na een lange vlucht hebben we nog een paar dagen om bij te komen in Londen.
We wilden iedereen bedanken voor de leuke reacties op ons weblog, in de mail & via sms. We vonden het erg leuk om deze reis met jullie te delen en hebben dan ook altijd uitgekeken naar jullie reacties.
Nog wat laatste statistieken:
- We hebben tijdens deze reis totaal 7 vliegtuigen van 3 maatschappijen gezien, met deze vliegtuigen hebben we totaal 25581 km gemaakt. Er vanuitgaande dat de vliegtuigen rechttoerechtaan vliegen.. ( Pm & Jeroen, zullen de precieze afstand wel weten.)
- Ongeveer 9 (lange) busreizen gedaan met een stand van 3253 km op de teller. Helaas konden we niet uitgaan van een gemiddelde snelheid van 100km/u.
- Daarnaast hebben we 1 treinreis gemaakt van 527 km ( zonder zitplaats) en 1 lange bootreis van 128km.
- We hebben van totaal 21 hostels / hotels in 44 dagen de bedden beslapen. Waarvan we 7 keer bij een natuurreservaat hebben overnacht
- We hebben totaal 1300 foto’s gemaakt met de Canon 350D en 425 met een compactcamera dat maakt een totaal van 1725 foto’s.
Video & Kaart
Bedankt allemaal
Totale reis
May
1
2009
De Kinabatangan rivier is een van de grootste rivieren op Borneo. Aan de oevers van deze rivier strekte vroeger nog de oerwouden van Borneo zich uit. Tegenwoordig is een groot deel verdwenen om plaats te maken voor palmolie plantages. Deze zijn veelal door de overheid geïnitieerd. De delen die nog over zijn worden nu wel instand gehouden, zegt de overheid. Helaas zagen wij nog veel plekken waar ze nog bezig waren met kappen.
We hebben ons 3 dagen overgegeven aan deze jungle. We gingen ‘back to basics’ we sliepen onder een houten dakje met een matje en een klamboe. Helaas geen douche in de buurt, maar we konden ons wassen met rivierwater. Jeeej.
Het was wel de moeite want we hebben veel bijzondere dieren gezien tijdens onze tochten. Om 6 uur ‘s ochtends was de eerste tocht over de rivier. Op dit tijdstip van de dag komen de dieren tot leven. We hebben dan ook Orang Oetans, Gibbons, Makaken, visarenden en nog veel meer gezien.
Aan het einde van de middag was er een tweede tocht deze keer gingen we stroomopwaarts. Hier waren de neusapen die alleen op Borneo voorkomen. Ze zaten met enorme groepen in de bomen en keken nieuwsgierig naar beneden. Helaas hebben we geen goede camera (lees lens) om ze goed op de foto te zetten. Op de terugweg hebben we zelfs krokodillen gezien.
(Voor de foto’s klik aan de rechterkant, trage verbinding dus geen foto’s in het verhaaltje)
Tijdens onze nachtelijke tochten hebben we toch een douche gekregen. Deze natuurlijke stortbui zorgde dat onze trektocht door het mangrove bos nog natter en modderiger werd.
Helaas zit Azie erop en vertrekken we morgenochtend naar Londen. We hopen dan nog wat statistieken te kunnen posten.
Apr
25
2009
Na een heftige treinreis konden we eindelijk bijkomen in een ‘goedkoop’ maar goed hostel. We zaten in het centrum van Singapore en we konden veel lopend doen.
De stad was erg schoon en ruimtelijk opgesteld. In vergelijking met Bangkok & Kuala Lumpur een verademing. Mochten we ooit nog eens de kans krijgen om hier voor een paar jaar te werken dan zouden we dat zeker doen.
We hebben al een optie genomen op een appartement. Een ander gedeelte van Singapore is Sentosa een gedeeltelijk kunstmatig eiland. We hadden er hoge verwachtingen van, maar helaas was het iets te kunstmatig allemaal. Maar het was een leuke afwisseling.
Hierna zijn we doorgevlogen naar Borneo. Aangekomen in Kota Kinabalu de hoofdstad van Sabah. We zijn de volgende dag gelijk doorgetrokken de binnenlanden in, opweg naar Kinabalu Mountain. De planning was om deze te beklimmen, maar helaas was alles vol(aangezien je een overnachting op de berg moet hebben) en hebben we helaas maar de helft van de tocht gedaan. Dit was erg indrukwekkend.
Inmmiddels zijn we doorgereisd naar Sandakran. We willen hier de Oerang Oetans, vleermuizen en krokodillen gaan bekijken.
Apr
20
2009
Een korte update van twee zeer verschillende natuurgebieden in Maleisie.
Perhentian Islands
Na een lange reis vanuit Thailand zijn we neergestreken op de mooiste eilanden van Maleisie ( en misschien ook wel Thailand). Het bijzondere aan deze eilanden is dat ze geen wegen hebben. Hierdoor wordt iedereen gedwongen om per watertaxi te reizen.
Op deze eilanden hadden we een hutje met uizicht op zee. Geen Noord Zee, maar een zee zoals je in de Bounty reclames tegenkomt. We hebben dan ook veel tijd in deze zee doorgebracht, voornamelijk onderwater. Tijdens het duiken en snorkelen hebben we veel zeedieren en koraal gezien. O.a. haaien, schildpadden (grote), anamonen, en te veel tropische vissen om op te noemen waaronder ( Finding ) Nemo’s.
Taman Negara
Dit gebied omvat een oppervlakte ter groote van Belgie en is een van de oudste oerwouden ter wereld. Er leven Olifanten, neushoorns, tijgers enz maar om die te zien moet je dagen het oerwoud intrekken. Wij hebben ons hier niet aan gewaagd, maar we hebben wel een flinke tocht gemaakt. We hebben onderandere een stuk door de kruinen gelopen over een zweefbrug en ons uitgeleefd in de lianen. Ook hebben we via de rivier een groot deel van de jungle gezien. Je voer soms onder een boom door waar een familie apen zich tegoed deed aan vruchten.
Hierna zijn we afgereist naar Singapore, via een interessante treinreis.
Apr
13
2009
Wij waren zo gelukkig dat we net met het Songkran/ Thaise nieuw jaar aanwezig mochten zijn. We kregen van de mensen van ons hotel de uitnodiging om met hun het stadje in te gaan. Deze gelegenheid om zo’n feestdag met de lokale bevolking te vieren lieten wij natuurlijk niet schieten. Wij en nog een paar andere hotelgasten propten ons samen met een thaise familie in de laadbak van een pickup truck en het avontuur begon.
We hadden allemaal een emmertje en in het midden van de laadbak stond een enorme ton met water… ja je raadt het al, dat beloofde een mooi watergevecht.
Alle andere auto’s en scooters die we tegenkwamen lagen onder vuur. Binnen 5 minuten was iedereen doorweekt, heerlijk met deze hitte. Langs de weg stonden mensen ons al op te wachten met enorme waterpistolen, tuinslangen en bakken water. Er werd ook constant een soort poeder in ons gezicht gesmeerd en al snel zag je alle kleuren van de regenboog om je heen. Het was een gezellige boel met water, muziek, water en nog meer water, en iedereen ging uit zijn dak. Een dag om nooit te vergeten!
Helaas konden we door het vele water geen foto’s maken toen we op de truck/auto zaten. We zijn met de scooter nog een keer het feestgedruis ingegaan.
Jakarta Time
